Poziomy kursu AFF prowadzą cię, w zaledwie czterech etapach, od pierwszego skoku, w którym trzyma cię dwóch instruktorów, do pierwszego samodzielnego skoku: wielkiego dnia, w którym lecisz w swobodnym spadaniu zupełnie sam. Każdy poziom ma swoje cele, kryteria zaliczenia i zasady bezpieczeństwa, ustalone przez Francuską Federację Spadochronową (FFP). A do samodzielnego skoku wystarczy minimum 7 skoków! Poniżej, skok po skoku, opisujemy, czego się nauczysz, na co patrzą instruktorzy, jakich pułapek pomożemy ci uniknąć, i jak dokładnie odpowiada to AFF prowadzonemu w Stanach Zjednoczonych i w Wielkiej Brytanii.
Co to jest kurs AFF i czym jest francuski PAC?
AFF (Accelerated Freefall) to metoda nauki samodzielnych skoków; we Francji FFP nazywa ją PAC (Progression Accompagnée en Chute). I naprawdę jest się czym zachwycić: już w pierwszym skoku startujesz z dużej wysokości z własnym spadochronem, trzymany przez dwóch instruktorów, i to ty go otwierasz. W systemie FFP kurs ma 4 poziomy i co najmniej 6 skoków z instruktorem przed samodzielnym skokiem.
Zasada jest magiczna: prawdziwe swobodne spadanie przeżywasz już pierwszego dnia, pod opieką jednego lub dwóch instruktorów w powietrzu, którzy cię trzymają, korygują gestami i puszczają, gdy jesteś gotowy. Cztery poziomy określa dyrektywa techniczna nr 49 FFP (wersja z 27 marca 2026). Alternatywę dla AFF, czyli skoki na linę (static line) z automatycznym otwarciem, przedstawiamy w poradniku, jak nauczyć się skakać ze spadochronem.
PAC = AFF: ta sama metoda, dwa podziały
Tak, francuski PAC to odpowiednik AFF, a twoje umiejętności podróżują razem z tobą. Program jest bardzo podobny: pozycja, wysokość, otwarcie, potem samodzielność w swobodnym spadaniu. Zmienia się tylko podział: 4 poziomy w FFP, 7 w większości szkół AFF działających w modelu USPA, 8 w Wielkiej Brytanii, a potem skoki konsolidacyjne.
| Etap nauki | PAC (FFP) | AFF w 7 poziomach (USPA i szkoły w tym modelu) | AFF British Skydiving |
|---|---|---|---|
| Pierwsze swobodne spadanie, otwarcie przez kursanta | Poziom 1, 2 instruktorów | Poziom 1, 2 instruktorów | Poziom 1, 2 instruktorów |
| Stabilność, oś, wyjście bez trzymania | Poziom 2, 1 instruktor | Poziomy 2 i 3, często 2 instruktorów | Poziomy 2 i 3, 2 instruktorów |
| Puszczenie, zakręty, samodzielność w spadaniu | Poziom 3, 1 instruktor, który już cię nie trzyma | Poziomy 3–6, 1 instruktor | Poziomy 4–7, 1 instruktor |
| Pierwszy skok bez instruktora w powietrzu | Poziom 4, samodzielny skok | Koniec kursu (poziom 7), potem skoki samodzielne | Poziom 8 (wyjście i otwarcie na małej wysokości) |
| Minimum skoków do tego etapu | 7 (6 z instruktorem + samodzielny) | 7, po jednym na poziom | 8 |
| Dalej | Konsolidacja do licencji A FFP: minimum 12 skoków, w tym 5 samodzielnych | Skoki pod nadzorem do licencji A USPA: 25 skoków | 10 skoków konsolidacyjnych do licencji A: minimum 18 skoków |
Ta tabela daje orientacyjne porównanie, żeby wszystko było jasne na pierwszy rzut oka: każda szkoła dopasowuje swój program, a każdy poziom zalicza twój instruktor. Źródła: DT 49 FFP dla systemu francuskiego, centrum pomocy British Skydiving dla brytyjskiej licencji A (stan na 18 października 2026). W Stanach Zjednoczonych USPA dzieli szkolenie kursantów na kategorie od A do H, które obejmują też skoki z coachem i wyjścia na małej wysokości.
Dwa publiczne przykłady, sprawdzone 18 października 2026: w Skydive Empuriabrava w Hiszpanii kurs ma 7 poziomów, trzy pierwsze z dwoma instruktorami, cztery kolejne z jednym; w Skydive Portugal AFF ma ten sam schemat 7 poziomów.
Dobrze wiedzieć dla twojej książki skoków: kursant szkolony w systemie FFP zdobywa te same umiejętności co kursant AFF w 7 poziomach, rozłożone na mniej poziomów, ale na co najmniej tyle samo skoków. Zmieniasz kraj w trakcie nauki? Dzięki książce skoków kolejny instruktor podejmie naukę dokładnie tam, gdzie skończyłeś.
Szkolenie naziemne: wszystko, co ćwiczysz przed pierwszym skokiem
Przed pierwszym skokiem szkolenie naziemne przygotowuje cię na wszystko, co wydarzy się w powietrzu: wsiadasz do samolotu, dokładnie wiedząc, co robić. Odbywa się przed poziomem 1, a każdy ruch powtarzasz tam, aż stanie się odruchem.
- Sprzęt: uprząż z pokrowcem, spadochron główny, spadochron zapasowy, automat spadochronowy (AAD), wysokościomierz, uchwyty.
- Pozycja w spadaniu: biodra do przodu, plecy wygięte w łuk, głowa wysoko, ręce i nogi rozłożone pod otwartym kątem. Ćwiczysz ją na ziemi, leżąc na brzuchu, aż stanie się naturalna.
- Wyjście z samolotu: ustawienie w drzwiach, odliczanie, synchronizacja z instruktorami.
- Program w swobodnym spadaniu: kontrola wysokości, próbne sięgnięcia do uchwytu (symulacja otwarcia), gesty instruktorów.
- Otwarcie spadochronu: na jakiej wysokości, w jakiej kolejności i jak sprawdzić, czy czasza jest w porządku.
- Procedury awaryjne: splątana czasza, nieprawidłowe otwarcie, odczepienie spadochronu głównego i otwarcie zapasu. Ćwiczysz je do odruchu.
- Czasza i lądowanie: krąg lądowania, pierwszeństwo, wyrównanie, lądowanie poza strefą.
Nasza rada: zadawaj w czasie szkolenia wszystkie pytania, nawet te, które wydają ci się naiwne, nasi instruktorzy to uwielbiają. Kursant, który rozumie, po co robi każdy ruch, robi szybsze postępy niż ten, który tylko powtarza.
Poziom po poziomie: cele, instruktorzy, kryteria
Poniższa tabela podsumowuje zasady FFP poziom po poziomie, żebyś zawsze wiedział, dokąd zmierzasz. Liczba skoków na poziom jest orientacyjna: zależy od twojego własnego tempa.
| Poziom | Cele | Opieka | Kryteria zaliczenia | Zasady bezpieczeństwa FFP |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Poznać swobodne spadanie: próbne sięgnięcia do uchwytu, odczyt wysokościomierza, otwarcie | 2 instruktorów trzyma cię przy wyjściu; jeden może potem puścić | Świadomość tego, co się dzieje, i umiejętność opowiedzenia o tym przy omówieniu | Start z minimum 3000 m; otwarcie na minimum 1500 m |
| 2 | Stabilność, kontrola osi, zarządzanie czasem; wyjście i spadanie bez trzymania | 1 instruktor, który najpierw trzyma cię przy wyjściu, a potem pozwala wyjść samodzielnie | Stabilna pozycja, utrzymana oś, powrót twarzą do ziemi po celowym wytrąceniu z równowagi, regularna kontrola wysokości, otwarcie na 1500 m | Start z minimum 3500 m |
| 3 | Dopracować stabilność i pilotaż czaszy; stać się samodzielnym (zakładanie sprzętu, układanie) | 1 instruktor, który już cię nie trzyma | Powrót do stabilności po ćwiczeniach, oś, kontrola wysokości, samodzielne otwarcie na zadanej wysokości | Co najmniej 6 skoków z instruktorem przed poziomem 4 |
| 4 | Pierwszy skok bez instruktora w powietrzu, w ramach sesji | Brak instruktora w powietrzu; w samolocie skoczek z licencją C | Stabilność, oś, wysokość, otwarcie na zadanej wysokości, realizacja programu, samodzielne zakładanie sprzętu | Start z minimum 3000 m; skok samodzielny, bez kamerzysty |
Poziom 1: pierwsze spotkanie ze swobodnym spadaniem
To skok z oferty pierwszy skok AFF, i to jaki skok! Dwóch instruktorów trzyma cię za uprząż przy wyjściu. Twoje zadanie: utrzymać pozycję, patrzeć na wysokościomierz, wykonać próbne sięgnięcia do uchwytu, a potem samodzielnie otworzyć spadochron na ustalonej wysokości. Na co patrzymy najbardziej: czy jesteś „obecny”? Kursant, który odczytuje wysokościomierz i potrafi na ziemi opowiedzieć swój skok, zalicza poziom 1.
Częste błędy: wstrzymywanie oddechu, napięte ręce, patrzenie w ziemię zamiast na horyzont, zapomniane odliczanie przy wyjściu. Nic poważnego: to skok samych odkryć, a omówienie pomaga wszystko poukładać przed kolejnym.
Poziom 2: stabilność
Uczysz się utrzymywać oś, lekko się obracać i wracać twarzą do ziemi po celowym wytrąceniu z równowagi: to poziom, na którym czujesz, jak ciało zaczyna „latać”. W pierwszych skokach tego poziomu instruktor jeszcze trzyma cię przy wyjściu, a potem pozwala wyjść samodzielnie. Zostaje przy tobie aż do otwarcia.
Częste błędy: asymetria rąk lub nóg, przez którą obracasz się bez zamiaru, zbyt mocne wygięcie, przez które cofasz się w powietrzu, i takie skupienie na ćwiczeniu, że zapominasz o wysokościomierzu.
Poziom 3: puszczenie i samodzielność
Instruktor już cię nie trzyma: lecisz sam, pod jego okiem, aż do otwarcia. To słynne puszczenie, moment, na który wielu kursantów czeka z mieszanką obawy i niecierpliwości, a po którym promienieją. Na ziemi zaczynasz samodzielnie zakładać sprzęt i uczestniczyć w układaniu spadochronu. Na tym poziomie osiągasz też minimum sześciu skoków z instruktorem.
Częste błędy: oddalanie się od instruktora bez zauważenia tego, utrata kierunku po zakręcie, otwarcie trochę za wysoko lub za nisko ze stresu.
Poziom 4: samodzielny skok
Wielki dzień: twój pierwszy skok bez żadnego instruktora w powietrzu, wspomnienie, którego nigdy się nie zapomina. Zakładasz sprzęt, wsiadasz z innymi skoczkami, wychodzisz w ustalonej kolejności, realizujesz program i otwierasz spadochron na zadanej wysokości. W samolocie jest skoczek z co najmniej licencją C, który sprawdza twój sprzęt. Samodzielny skok kończy kurs AFF w systemie FFP i otwiera ci drogę do licencji A, opisanej w naszym poradniku o licencji skoczka spadochronowego.
Co się dzieje, jeśli nie zaliczysz poziomu?
Powtarzasz go, po omówieniu i poprawkach na ziemi, i ruszasz dalej mocniejszy. Zdarza się to często, zwłaszcza na poziomie 2, gdy stabilność wymaga jednego skoku więcej, i niczego nie zmienia w dalszej nauce: każdy skok przybliża cię do celu. Powtórzony skok płaci się poza ceną kursu; mały zapas w budżecie i w planie pobytu pozwala podejść do każdego poziomu z czystą głową.
W praktyce:
- Omówienie: instruktor analizuje z tobą skok, wskazuje przyczynę (pozycja, wzrok, oddech, pośpiech) i proponuje prostą poprawkę.
- Ćwiczenia na ziemi: powtarzanie pozycji, żeby skorygować błąd przed kolejnym wylotem.
- Skok powtórkowy: powtarzasz poziom, czasem z uproszczonym celem, żeby odzyskać pewność siebie. Jego cenę poznajesz przed rezerwacją.
Patent naszych instruktorów: niech w centrum zostaje przyjemność. Przerwa, dobre omówienie i kolejny skok następnego dnia często czynią cuda. Jeśli stabilność nie przychodzi, kilka minut w tunelu aerodynamicznym potrafi wszystko odblokować. Koszt takich dodatkowych skoków uwzględniamy w wyliczeniu pełnego budżetu do licencji.
Co obejmuje kurs AFF w 7 poziomach
Kurs w 7 poziomach obejmuje zwykle: pierwsze swobodne spadanie (poziom 1), pracę nóg i przemieszczanie się (2), puszczenie (3), zakręty o 90°, a potem o 360° (4 i 5), dryf i różne wyjścia (6) oraz ostatni skok podsumowujący (7). W Wielkiej Brytanii 8. poziom dodaje wyjście z otwarciem na małej wysokości przed konsolidacją. Dokładny program różni się w zależności od szkoły.
Żeby wybrać, gdzie zrobić kurs, we Francji czy za granicą, zajrzyj do naszego porównania kursu AFF za granicą zimą. A jeśli wciąż się wahasz między pierwszym skokiem w tandemie a pierwszym skokiem AFF, nasz poradnik skok w tandemie czy AFF pomoże ci znaleźć opcję w twoim stylu.
W klubie PACMA: pierwszy skok AFF (500 €), potem kurs AFF z 7 skokami (1300 €)
U nas, w Beni Mellal… PACMA to klub uznany przez Francuską Federację Spadochronową (FFP), założony w 2000 roku, w Beni Mellal od 2003 roku: nasze szkolenie przebiega według poziomów FFP i jej przepisów. Każdy skok zaczyna się na około 4000 m, z naszego Pilatusa PC-6 Porter: prawie 50 sekund swobodnego spadania na naukę, w każdym skoku. Samodzielnie otwierasz spadochron na około 1500 m, potem przez 5–7 minut pilotujesz czaszę z widokiem na Atlas aż do lądowania, a każdy skok kończy się omówieniem z instruktorem.
| Oferta | Co obejmuje | Nierezydenci | Rezydenci Maroka | Grupa (od 10 osób) |
|---|---|---|---|---|
| Pierwszy skok AFF | Szkolenie naziemne + poziom 1, z 2 instruktorami | 500 € | 5500 MAD | 5000 MAD |
| Kurs AFF | Szkolenie naziemne + 7 skoków z instruktorami, od poziomu 1 do samodzielnego skoku | 1300 € | 14 200 MAD | 13 200 MAD |
Pierwszy skok AFF to sam poziom 1: idealny sposób, żeby posmakować swobodnego spadania jako kursant, zanim rzucisz się w pełne szkolenie. Nasz kurs AFF w Maroku prowadzi cię natomiast od poziomu 1 do samodzielnego skoku, z jednym lub dwoma instruktorami w powietrzu, zależnie od poziomu. W obu przypadkach wymagane jest badanie lekarskie u lekarza uznanego przez FFP, nie starsze niż trzy miesiące; bez zaświadczenia lekarz klubowy może cię zbadać na miejscu (200 MAD). Licencję federacyjną z ubezpieczeniem wykupuje się na miejscu.
Sezon 2026-2027 trwa od 1 grudnia 2026 do 31 marca 2027, codziennie od 8:30 do 18:00, a skok odwołany z powodu pogody przenosimy bezpłatnie. Twój poziom 1 czeka na ciebie nad równiną Tadla, z widokiem na ośnieżony Atlas, w zimowym słońcu: zarezerwuj pierwszy skok AFF i przeżyj swoje pierwsze swobodne spadanie jako kursant. Co dalej po samodzielnym skoku, opisujemy w tekście po kursie AFF.



